|
تو امشب عشق را در دل نشاندی نگفتی این دل است با خود کشاندی نکردی اعطنا درد دلم را به سان درد بی درمان کشاندی تو را دیدن به خوابم هم خیالیست ولی خود را به خوابم هم کشاندی در دل باز باز است ای حبیبم تو خود را در درون دل نهاندی من امشب مست چشمان سیاهت ولی افسوس از چشمم نخواندی چگونه گویم این راز دلم را که مجنونت شده سوسن به آنی خدایا این دلم ارزانیش باد که دادم از پی عشق جوانی
+ نوشته شده توسط معصومه در دوشنبه بیست و نهم تیر 1388 و ساعت
15:48 |
سال و مال و فال و حال و اصل و نسل و بخت و تخت بادت اندر شهرياري برقرار و بر دوام سال خرم، فال نيكو، مال وافر، حال خوش، اصل ثابت، نسل باقي، تخت عالي، بخت رام ********نوروز آریاییتان مبارك********
+ نوشته شده توسط معصومه در جمعه بیست و یکم فروردین 1388 و ساعت
14:13 |
ناگهان متولد شد نه به اراده ی تو نه به خواست من شب را به صبح نرسانده دل دادیم و ستاندیم لیلی تو شدم و مجنون من شدی معشوق تو شدم و عاشق من شدی قصه ی عشق را نخوانده از بر شدیم دربه در در پی هم و دور از هم خواب چاره ی بی تابیمان بود اما چه بسا که در خواب هم همدگر را دیده و بیتاب تر از خواب می پریدیم با شادی هم خندیدیم و با غم هم گریستیم زیر برف و باران ، زمان را به یاد هم با هم گذراندیم سرما را حس نکردیم و زیر چتر عشقمان خیس نشدیم تمام سهممان از با هم بودن زمستان بود و تمام خاطرات مانده بهار تمام لذت با هم بودن را چشیدیم و تمام تلخی جدایی را زندگی کردیم و شاید سخت تر از آن ... همه ی پاکیم را نثارت نکردم اما همه ی عشقت را به پایم ریختی لحظه ها را با یاد هم زیستیم و از دوری هم گریستیم دلیل عشقت را نفهمیدم اما بی دلیل دوستت داشتم که بی دلیل دوست می داری هر آنچه هست دلیل نمی خواهد ، شاید گاهی باید بی دلیل دوست داشت ... دلشوره های با هم بودن را چشیدیم و با شیرینی یاد هم از یاد بردیم با صدای هم آرام گرفتیم و با یاد هم جان فاصله هامان زیاد بود ، شاید به بزرگی دنیا اما فکر و قلبمان نگذاشت هیچ گاه فاصله ها را حس کنیم فکرمان مملو از هم و قلبمان پر از عشق بود داستان عشق را آموختیم و تلخی پایانش را چشیدیم من نه بلکه تاریخ می گوید : که لیلی را به مجنون و شیرین را به فرهاد نسپردند ... شاید نه به آن عظمت که در تاریخ بمانیم اما به همان زیبایی ما نیز از هم جدا ماندیم اهمیتی ندارد چه مدت با هم بودیم مهم این است که اندک زمان را عشق ورزیدیم و زندگی کردیم در زمستان با هم بهاری بودیم و در بهار خزان شدیم گرم ترین شب زندگیمان یلدا شد و به درازای یلدا از با هم بودن لذت بردیم آری با یلدا شروع کردیم باشد که از یاد نبریم که زیباترین شب های زندگی حتی به درازای یلدا نیز تمام می شوند
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه بیستم فروردین 1388 و ساعت
19:38 |
زیر باران توی کوچه ، بوی نم درعبورکوچه من هم می روم زیر نور ماه در زیر درخت سایه ام می ایستد من می روم بر سر چندین دوراهی یکه و تنها من زمان را می گذارم،بی شک اما می روم زیر پایم برگها در سرای آسمانها ابرها باز اما همه را جا می گذارم ، می روم پابرهنه خیس و خسته خستگی را آری اینجا می گذارم می روم می خورم سرما شدم گرمازده فصل ها آری به جا ماندند اما می روم آدمک اینجا منم دلبسته اش اما باید امشب جا بذارم آدمک ، تنها به راهم می روم روزها در راه و من شبگرد تنها روز و شب ماندند ، باز هم من می روم اندکی سکوت لحظه ای شادی و غم من همه خوب و بدش را می گذارم می روم زر و زیور پول ، ماشین ، زندگی در نهایت هست آنها و من اما می روم تا به کی تا به کجا تا خدا ، آری خدا با همه شرمندگی دیدم که دارم می روم ایستگاه آخردنیا ، اول آخرت تا خدا با کوله باری از گناهم آمدم آتش و خون زجه و زاری کوله بارم را غلط آورده ام آخ دستم وای سوخت این قلبم کوله بارم را غلط آورده ام وای سوختم جان رفت کوله بارم را غلط آورده ام این بدن مال من است ؟ قرمز است مانند لاله آخراما گوشت را با خود چرا آورده ام کو قشنگی کار خوب بی شک آری کوله بارم را غلط آورده ام
به چه زیباست چه رنگارنگ همه اعمال من است تا به خدا آمده است به چه خوشمزه یکی زیتون بده ای خدا این کار خوب من چه طوری تا به اینجا آمدست وای از این حوریان چندین نفر در خدمتم این همه خوبی تجسم کن ، از اعمال آمدست راحتی ، آسایش و تفریح باغ هایی پر ز گل ، میوه آری امروز وعده ی صابران است که به پایان آمدست زشتی ، زیبایی خوبی ، بدی ما که فردا می رویم اما جوان روز آخر اندر این دنیا ، اولین روز است اندر آخرت این همه عمرست که رفتست ، روز محشر آمدست
+ نوشته شده توسط معصومه در یکشنبه هفتم مهر 1387 و ساعت
17:15 |
عجب دنیای بی رحمی شده دنیای آدم ها چرا دیوار سنگی ما بسازیم بین آدمها عجب بی رنگ شده این عشق آدمها
چه دنیاییست به دنیای آدمها عجب شادیه بی وصفیست این شادیه آدمها چرا غافل شویم از یاد این دنیا عجب رنگ و لعابی داره این حرفهای آدمها چرا با حرفهامان می بریم در چاه آدمها عجب وجدان بی وجدانیه وجدان آدمها چرا ما برج می سازم برای فتح این دنیا عجب آیین بی رسمیست این آیین آدمها چرا باید مدارا کرد با آیین آدمها عجب پیوندها بستند و بعد از آن گسستند آدمها چرا ماند علی در کوفه بس تنها عجب از دوستی های پر از نیرنگ آدمها چرا باید شویم قربانیه این ذات آدمها عجب این شعر غوغا می کند در یاد آدمها ولی سوسن چه تنها ماند در دنیای آدمها
+ نوشته شده توسط معصومه در یکشنبه بیستم مرداد 1387 و ساعت
17:31 |
کعبه ای راحت روح و جان من کعبه ای تکیه گه و پناه من کعبه ای خانه ی عشق و معرفت ای که آدمها به دورت صف به صف کعبه ای آرزوی وصال دوست ای که عاشقی کنارت آرزوست کعبه ای بی تابیه جوان و پیر ای که جایت تک بهشت رو زمین کعبه ای زایشگه شیر خدا ای که اشک ها با یادت به راه کعبه ای جای ظهور آن امام ای که در محشر تو تنها ماندگار کعبه را در دل نهادن کار هست ورنه هرکس سوی کعبه می شه صف
+ نوشته شده توسط معصومه در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387 و ساعت
18:3 |
کاش همیشه یادمان باشد " خدایی هست " صفایی هست بکن توبه که راهی هست مشو غافل ز یادش که بدانی که خدایی هست ....
+ نوشته شده توسط معصومه در شنبه چهارم خرداد 1387 و ساعت
18:25 |
سلام ای حافظ شیراز و سعدی سلام ای جان نثارت ای سنایی سلامی هم چو بوی یک گل سرخ به مولانا جلال الدین بلخی سلام ای شهریار ملک ایران سلامی بر تو نیمای شمالی سلام بر رودکی ، بهار، نظامی سلام بر دهخدا ، وحشی بافقی سلام بر تو عبید زاکانی غزالی ، اعتصامی ، کرمانی سلام بر باباطاهر، فاریابی سلام بر انوری ، عطار، عراقی سلام من نثار هر چه شاعر که سوسن را ببینند گوشه چشمی در آینده احتمالا به ابیات این شعرافزوده شود ....
+ نوشته شده توسط معصومه در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 و ساعت
17:7 |
نوروز دگر آمد و سال دگری رفت این سال به سر آمد و بار دگری رفت یک عید دگر آمد و یک سال به سر شد امسال منم با همه خوبی و بدی سال دگر شد
نوروز 1387 شد
+ نوشته شده توسط معصومه در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 و ساعت
15:37 |
خداي من قلب كوچكم را در كرانه هاي بي كسي پرواز مي دهي به اميدي كه قلبي كوچك در كرانه هاي بي كسي اش پرواز كند تا با تصادفي مملو از تنهايي خلا خاليه يكديگر را پر كنيم خداي من پس كي ، پس كي اين قلب كوچك قرار است بيايد و تنهايي اش را با من قسمت كند هر روز كه بيشتر مي گذرد و كرانه ي تنهايي ام پهناور تر مي شود احساس مي كنم به نيستي نزديكترمی شوم اما اي كاش هيچ وقت به نيستي نرسم پس اي قلب كوچك گمشده ، بيا تا هم تو به نيستي نرسي هم من به اميد روزي كه هيچ قلبي تنها نباشه آمين
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه دهم آبان 1386 و ساعت
23:4 |
دیگه طاقتم تمومه می دونم زندگی واسم حرومه نمی دونم چی بگم از بغضی که تو گلومه از این دنیایی که آدماش شدن دیوونه همه بدبختی شده سهم من از دورو زمونه ولی با امید که زنده شده عشق تو زمونه عشق من هم واسه من شده همه امید من تو این زمونه به خدا اگه نباشی زندگی واسم همین الان تمومه دیگه بی تو نمی خوام بشم اسیر این زمونه به خدا روز و شبم همش شده دعا واسه اینکه بشی سهم من از عشق تو زمونه کاش بدونی این رو که عشقت می دونه قدرتو، تو بی وفایی زمونه به خدا دلم فقط تو رو می خواد از اون خدایی که خودش بهتر می دونه واسه من همین بسه که تو قلب تو باشم عشق عزیز و جاودونه ....
+ نوشته شده توسط معصومه در شنبه یکم اردیبهشت 1386 و ساعت
7:54 |
صدایت می کنم با صد اشاره
دل رسوای من چشم انتظاره برای دیدنت طاقت نداره عزیز من بیا پیشم دوباره
+ نوشته شده توسط معصومه در جمعه هفدهم فروردین 1386 و ساعت
17:52 |
رفتی و دوستاتو اینجا جا گذاشتی رفتی و قشنگی های دوستی رو تنها گذاشتی رفتی و با رفتنت آسمون دل من بارونی شد رفتی و با رفتنت دوستی هامون مثل یک خاطره شد کاش می موندی پیش ما تا این دو روزم بگذره کاش می موندی تا ببینی دوستی ها قشنگ تره اما امروز که می ری خدا به همراهت عزیز دست اون بزرگ یاور حامی راهت عزیز
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه نهم فروردین 1386 و ساعت
16:56 |
زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی از این باد ارمدد خواهی چراغ دل برافروزی
+ نوشته شده توسط معصومه در یکشنبه پنجم فروردین 1386 و ساعت
8:57 |
دل در گرو یار است این دل سرد و بیمار است این دل طاقتش طاق است در کوچه ی شب تنهاست در ظلمت غم غرق است بی باده و بی سر ، مست در کوی دلم یار است بی یار نمی خواهم روز و شب این دنیا بی یار نمی خواهم شور و شعف دنیا بی یار نمی خواهم باشم من در این دنیا ...
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه دهم اسفند 1385 و ساعت
0:9 |
تمام حرفهایت زمزمه در گوشم است صدای گرم تو آرامش وجودم است ولی آیا تو این احساس را می شناختی ؟ و آیا قدر این احساس پاک را می دانستی ولی نمی دانم که گرمای صدای که بود که عشق تو را از من ربود ؟ و نمی دانم که آن کدامین درد بود که تو را از من ربود ؟
+ نوشته شده توسط معصومه در شنبه پنجم اسفند 1385 و ساعت
6:43 |
آغوشت را بگشای دلم هوایت را کرده در این شب تنهایی دلم امشب یادت را کرده چه زیبا بود وقتی می گشودی آغوشت سرم روی سینه ات آرام می گرفت آغوشت را بگشا دلم هوایت را کرده در این شب تنهایی دلم امشب یادت را کرده آغوشت را بگشای ...
+ نوشته شده توسط معصومه در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت
6:25 |
اگه دنیا مثل یک زندون می مونه تنهایی رفیق زندون منه عاشقی , دیوونگی , نبود نت , گرفتن جون منه قفل این زندون و وا کن من و با خودت ببر هر کجا می خوای تو باشی من و با خودت ببر دلمو زدم به دریا دل و دریا رو ربودی توی شهر آرزوها م تو همون شاهزاده بودی توی این روزای دوری پرازغم و صبوری دل من طاقت نداره اون همش چشم انتظاره .......
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 و ساعت
7:21 |
بین من و تو فاصله بسیار است بی آنکه بدانی روز به روز دورتر می شویم .... و تو هنوز می گویی صبر کن گویی از این صبر کردن ها می خواهی چیزی را به من بفهمانی اما امیدوارم این صبر و دوری و فاصله ها نشان از جدایی نباشد چون این دل من که خودت خوب می دانی دیگر تکه هایی از آن باقی مانده دیگر توان جدایی دوباره را ندارد خدایا او را از تو می خواهم اما هنوز هم فراموش نکرده ام روز 25 بهمن روز من و توست و من تا آن روز منتظرت می مانم ....
+ نوشته شده توسط معصومه در دوشنبه بیست و سوم بهمن 1385 و ساعت
7:45 |
ببار بارون ، ببار بارون ، بباره آره بارون ، آره بارون ، بباره ببارد و بشوید این غمارو آره با خود ببر غم های ما رو آره بارون دلتنگی بباره آره این دل دیگه طاقت نداره غم و درد و دلی تنگ از زمونه دلم تنها شده کسی نمی دونه دلم بی کس شده تو این زمونه تو این زمونه که عشق نمی مونه دیگه لیلی کجاست ؟ ، مجنون کدومه ؟ خدایا وای از این رسم زمونه دیگه این دل تا کی تنها بمونه ؟؟؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385 و ساعت
7:10 |
|
شرح تنهایی من
سلام به همه ی دوستانی که به تنهایی من سر می زنند. از همتون ممنونم. تو این وبلاگ فقط شعرای خودم نوشته می شه. این وبمو دیر به دیر آپدیت می کنم . اما خوشحال می شم با کامنتاتون من و توی بهتر شدنش کمک کنید. با تشکر ( بنده ی خدا ، معصومه )
طراح قالب
|
%20(12).jpg)
